Uwe Majesteit? - Heel dapper...
Hoe heet je?
Glaucos, mijn koning. - Glaucos.
Waar woon je?
Aleria.
Ontspan je lichaam...
Denk aan thuis, nu.
Wees dapper, Glaucos.
En je zult in glorie verder leven.
Alexander.
Het Perzisch rijk, de grootste ter wereld, was vernietigd.
En Alexander, 25 jaar...
Was nu koning van alles.
Alexander zei ooit tegen me...
We zijn het meest eenzaam als we een legende zijn.
En toen gebeurde het...
Net als in een Griekse legendarische mythe...
Dat op deze glorieuze dag, Alexander geliefd werd door allen.
Maar uiteindelijk was Babylon makkelijker te veroveren dan te verlaten.
Stel je de geest voor, van degene die dit ontwierp?
Met architecten als deze kunnen we droomsteden bouwen.
Aristóteles noemde ze barbaren. Maar hij heeft Babylon nooit gezien.
Er is genoeg goud voor drie generaties Macedonische legers.
De Macedoniërs zullen snel corrupt worden, Cassander.
Grote rijkdom bezoedeld de geest.
Toch niet voor hen die gevochten hebben, hoop ik.
Betaal ze goed, Antigonas. Maar niet als huurlingen.
Nu klink je als Philip. - Die heeft Babylon nooit gezien.
Nee, inderdaad, Hefestión.
Alexander, ik weet dat we elkaar niet helemaal liggen, maar...
Vandaag zou je vader trots op je zijn.
Bedankt, Parmenion. Vergeef me voor mijn woede...
En mijn trots. Beide hebben me verblind.
Wij, kleinkinderen van geitenhoeders...
Regeren nu over twee miljoen vierkante kilometer land.
Niemand vreesde dat dit rijkdom ons zou vernietigen?
Je overschat ons...
Zolang Darius ademt, is hij de koning van Azië.
En ik een koning van niks. - Maar hij heeft geen macht, Alexander.
Hij vluchtte in de bergen zonder leger.
Zolang hij op de vlucht is, geloven ze nog in hem.
Pas als hij gevonden wordt, zal er beslist worden.
Ik merk dat je al beslist hebt.
We moeten afmaken wat mislukte in Gaugamela.
We moeten Darius achtervolgen, waar ie ook heen gaat.
Dat was niet je vaders wens. - Maar ik ben mijn vader niet.
Kom, of zijn jullie het grootste rijkdom vergeten.
Bij de goden, wat is dit?
Een plaats waar ik zeker wil terugkomen.
Voor iedere nacht van het jaar een andere.
Help me, Aphrodite...
Hoe kan ik terug naar mijn stad na dit.
Ik raad je aan ze niet aan te raken voor ik dat gedaan heb.
Aristóteles was wellicht aanwezig.
Kunnen deze schoonheden onze ziel betoveren?
Grote koning, Alexander.
De prinses van duizend rozen...
En oudste dochter van Darius.
Stateira. - Nobele Alexander...
Ik smeek om het leven van mijn zusters...
Mijn moeder en grootmoeder.
Je doet niet verkeerd, prinses Stateira.
Ook hij is Alexander.
Alsjeblieft, ik vraag genade voor mijn familie.
Neem mij als slavin, grote koning.
Kijk in mijn ogen, prinses.
En zeg me hoe je behandeld wil worden?
Zoals ik ben, een prinses.
Zo zij het.
Jij en je familie zullen behandeld worden zoals mijn familie.
Je blijft in dit paleis zolang je wilt.
Heb je nog andere wensen, mijn nobele prinses?
Nee. Alles wat ik wenste heb ik...
'Verkregen'. - Verkregen.
Je bent een echte koningin.
Ja. Ze zou goed bij je passen.
Maar jij doet niets. Je bent al 3 maanden in Babylon.
En laat mij in Pella. In de genade van je vele vijanden.
Antípatas, bekleed met de macht die jij hem gaf.
Hij wordt elke dag machtiger.
Hij onderhandelt stiekem met Parmenium, die gevaarlijk is.
Je moet vooral oppassen voor diegene die het dichtst bij je staan.
Ze zijn als slangen en kunnen omgekocht worden.
Cassander is de zoon van Antípatas.
Cleitos, je vaders lieveling.
Ptolomeo, je vriend. Maar pas op...
Denkers verblinden zichzelf.
Ik wil je alleen waarschuwen.
Je hebt ze allen rijk gemaakt...
Behalve je moeder en jezelf.
Je leeft bescheiden.
Waarom geloof je me nooit?
Alleen een donkere geest kent de geheimen van het hart.
En ze zijn erg duister, Alexander.
Maar jij, zoon van Zeus, bent het licht voor de wereld.
Je kameraden zijn slechts schaduwen...
Want jouw naam gaat de geschiedenis in als een helder licht.
Nooit zal er zo'n iemand meer komen.
Alexander de Grote.
Vergeet me niet naar Babylon te halen zoals beloofd.
Want mochten ze je iets aandoen, krijgen ze met mij te maken...
Als koningin van Babylon.
Ze vraagt wel veel voor het baren van haar zoon.
Laat haar komen, het zal haar goed doen.
Goed doen? Ik ben haar nachtmerrie.
Blijf bij me vannacht.
Ik neem zelf mijn bad. Bedankt, Bagoas.
De generaals verwijten je je obsessie voor Darius.
Ze zeggen dat je niet bestemd bent om koning van Azië te worden.
Tuurlijk, hun willen enkel rijk thuiskomen.
Maar ik zag de toekomst. Duizend keer op duizend gezichten.
Deze mensen willen... hebben verandering nodig.
Aristóteles had ongelijk over ze. - Hoe dat zo?
Kijk wie we overwonnen hebben.
Ze begraven hun doden niet. Drinken uit de schedel van de vijand.
Ze paren in het openbaar.
Wat weten ze wat goed is, als niemand hen kan leiden.
Maar met iemand als Alexander, kunnen ze gaan waar ze willen.
Ze kunnen werken als soldaat in andere steden.
De Alexandriërs, van Egypte tot aan de oceaan.
We kunnen deze landen, en het volk, verenigen.
Men zou kunnen zeggen dat deze Alexandriërs je verlengstuk zijn.
Ze trekken mensen naar de stad om er slaven van te maken.
Maar we bevrijden ze juist van het Perzië waar iedereen slaaf was.
Al het volk van de wereld bevrijden.
Dat zou meer glorie als Achilles zijn of Hércules.
Het zou Prometeus evenaren. Die altijd de mensen hielp.
Vergeet niet het lot van deze helden.
Ze hebben erg geleden. - We lijden allemaal...
Jouw vader, de mijne...
Ze kwamen allen aan hun einde. Maar het enige wat uiteindelijk telt...
Is wat je bereikt hebt.
Je zei ooit dat de dood iedereen bezighoudt.
Is er dan niks anders? Geen liefde in je leven?
Soms vraag ik me af of je niet vlucht voor je moeder.
Zoveel jaren, zoveel afstand. Waar ben je bang voor?
Geen idee.
Toen ik kind was, vond mijn moeder me goddelijk, mijn vader me zwak.
Welke ben ik? Zwak of goddelijk?
Ik weet alleen dat ik jou vertrouw.
Ik mis je en heb je nodig.
Ik hou van jou, Hefestión. Niemand anders.
Je houdt je hoofd nog steeds omhoog. Zoals dit.
Niet meer. - Net als een hert die iets opmerkt.
Je betovert me. Je hebt ogen als geen ander.
Ik klink als een domme schooljongen...
Je bent alles waar ik om geef. En in de naam van Aphrodite...
Ben ik bang je aan de wereld te verliezen.
Je verliest me nooit, Hefestión.
Ik zal altijd met je zijn. Tot het einde.
De campagne die gevoerd werd in Noord Perzië...
Veranderde in een 3 jaar durende guerrilla oorlog.
Ze jaagden Darius op tot Bactria.
Maar ze misten hem op een paar uur na.
Hij was stervende toen we hem vonden, heer.
Hij vroeg om water. Hij dronk, en stierf.
De grote koning Darius, verraden door zijn eigen mensen.
Nadat hij begraven werd joeg Alexander de moordenaars...
Naar onbekend gebied.
Ze staken de rivier Oxus over, richting Saltya.
We volgden ze naar het onbekende land van Sythia.
We waren reeds legendarische helden.
We bevonden ons op de grens van Europa en Azië.
Eigenlijk wisten we niet waar we zaten.
Hier, bouwde Alexander zijn 10e Alexandrië.
Bevolkte het met veteranen en vrouwen.
En iedereen die daarheen durfde.
Alexander ging elke veldslag aan op iedere stam die weerstand bood.
En ging door tot hij het leiders hoofd op een stok had.
Alexander vondt zichzelf de enige die recht had op de troon van Azië.
Waar nu ook Saltya en Bactria bij hoorden.
Het was hier dat Alexander een vreemde beslissing nam.
Haar ogen zeggen dat ze je leuk vindt.
Misschien teveel.
In mijn land...
Wie te verliefd is, verliest alles.
Zij die ironische liefde kennen, houden het uit.
Je vader draait zich om in zijn graf.
Na zoveel tijd met Atenienses dochter.
Maar deze vrouw heeft pit. - Wat is het nut, Alexander?
Neem haar als je minnares. - Ik wil een zoon.
Veel van je kennissen hebben zusters die waardig zijn.
Om een Aziatische als vrouw te nemen, is respectvol.
Het zal ons dichter bij elkaar brengen.
Dat wil niet zeggen dat ik nooit een Macedonische zal nemen.
Als tweede vrouw. Je beledigt Macedonië.
Dit gaat om de eer van ons koninkrijk.
Wat wil je hiermee bereiken?
We kwamen naar Azië om Darius moordenaars te straffen.
Dat is gelukt. Zeven jaar van huis...
Jagen op onbelangrijke vogelvrijverklaarden.
Terwijl Macedonische mannen bloeden, voor wat?
Om straten en steden in Azië te bouwen?
Steden te stichten en uitbreiden is toch een goed iets?
Wat brengt dat op voor Macedonië? - Het is rijker dan vroeger.
In wat dan?
Als je beter vocht in Gaugamela konden we Darius daar pakken.
Hoe durf je, Nearchos. - Generaal Nearchos voor jou.
Mijn vader of wie dan ook kon iets uithalen.
Ga zitten.
Alexander, ik ken je vanaf je geboorte.
Ik steunde je na je vaders dood.
Uit respect voor deze raad die jou tot koning koos...
Geef ons een Macedonische troonopvolger.
Je bent duidelijk. - Maar...
Na het trouwfeest reis je naar Babylon.
Ik hoop dat je ons Rijk vertegenwoordigt en deze campagne zult steunen.
Ik ga richting het noorden.
Je dwaalt zo ver af van wat je vader wilde.
Verdomme, Parmenion. Mijn vader haf geen lef, net als jij.
Hij genoot niet van oorlog. En vroeg altijd advies aan de Raad.
Als gelijken. Op Macedonische wijze.
Hij besliste nooit uit eigen belang.
Ik heb ons verder gebracht dan mijn vader ooit zou kunnen.
Oude man, wij leven in een nieuwe tijd.
Alexander, wees redelijk.
Zijn zij onze gelijken? Dezelfde winst krijgen?
Weet je nog wat Aristóteles zei? Een Aziaat?
Wat is een huwelijk waard voor een ras die nooit woord hield aan een Griek?
Aristóteles is dood.
Bij alle goden, wat maakt jou beter als hun?
Cassander. Ze zijn beter dan jou.
Wat mij stoort is niet dat mijn oordeel niet gerespecteerd word.
Maar de minachting voor een wereld veel ouder dan de onze.
Na 10 jaar aandringen van zijn moeder...
Om een Macedonische te huwen...
Huwde de machtigste man op aarde een vrouw zonder politiek belang.
Waarom?
Sommigen dachten om de stammen te verenigen.
Anderen om voor een opvolger te zorgen.
En weer anderen dachten dat hij echt verliefd was.
Maar ik twijfel of iemand wist wat de echte reden was.
Speciaal voor jou.
Op deze glorieuze gelegenheid...
Drink ik op dit leger dat zoveel gegeven heeft.
En voor diegene die zeven jaar lang aan mijn zijde stond...
Ik verklaar dat al jullie schulden betaald worden...
Uit de koninklijke schatkist.
En ter ere van mijn bruid. Mijn mooie bruid...
Erkennen we het harde leven die de meegereisde vrouwen hebben.
Ik beloof ze het recht op een echt huwelijk.
En onze jongens?
En tenslotte...
Willen we dat de kinderen een Griekse opvoeding krijgen...
Een militaire opleiding, onder onze bescherming.
Zodat zij het nieuwe leger worden van ons koninkrijk Azië.
Ik vond dit in Egypte.
De man die het verkocht zei dat het uit een tijd kwam...
Waar de mensen de zon en de sterren aanbeden.
Ik zie je als de zon...
En ik bid dat je droom schijnt over alle mensen.
Ik wens je de zon.
Je bent een groot mens.
Jij, houdt van hem?
Dat is Hefáistion.
Er zijn verschillende manieren van liefde, Roxane.
Kom.
Je kent geen angst.
Als een man een vrouw zoekt tot het einde van de wereld...
En haar vindt...
Wordt de mythe waarheid.
Grote man...
Ik vermoord je.
Doe het.
Maak het af...
Ik zou hetzelfde doen.
Ik sterf als een dwaas. Voor deze liefde.
Mijn leven is nu van jou.
Jij zult mij een zoon schenken.
Wie is deze vrouw die je koningin noemt.
Een meid uit de bergen.
jij, met je gefok.
Ze maakt vijanden met haar koppige karakter.
Verwar ons niet.
Ik was nooit een barbaar, zoals Philip beweerde.
Maar van Achilles koninklijke bloed.
Zeus is je vader.
Ik begrijp dat ze je geluk schenkt.
Maar luister naar me. Handel snel.
Na 7 jaar vragen mensen zich af wie Alexander is.
Ik gaf je onweerlegbaar bewijs dat Antípatas je gezag ondermijnt.
Keer terug naar Babylon, en versterk je centrum.
Of kom terug naar Macedonië en reorganiseer.
Maar jaag geen droom na in het oosten.
Jouw en mijn leven hangen daar vanaf.
Onthoud, mijn gedachten zijn bij je.
Jij moet je lot trotseren.
Bescherm me tegen je vijanden als je er niet bent.
En onthoud dat ik meer van je hou dan wie dan ook.
Was je maar van mijn moeders evenbeeld.
Wie zit hierachter? Vertel. - De dienstjongens.
Door de samenzwering raakte Alexander van slag.
Niet alleen omdat er dienstjongens mee gemoeid waren...
Die van zijn droom uitmaakten...
Maar ook omdat Filotas er bij was betrokken.
Die hij kende van zijn jeugd en kapitein was van zijn leger.
Herinner me wie ik ben.
Ik herinner je, Filotas. Maar niet zoals je jezelf herinnert.
Het ziet ernaar uit dat je ware aard eerzuchtig is.
Niemand van ons verdedigde Filotas. Maar niemand mocht hem ook.
Daarbij werd zijn macht verdeeld onder de rest van ons.
Voor hij stierf werd hij gemarteld.
Om uit te zoeken wat zijn vader, Parmenion, wist.
Zonder resultaat.
Parmenion en zijn troepen verzorgden de voorraden.
Dat was een erg delicate zaak.
Was hij onschuldig?
Of besloot hij te handelen voor hij te oud werd?
Ze zullen uiteenvallen. - De mannen zullen hun koning volgen.
Alexander zal er niet zijn.
Alexander werd genoodzaakt te handelen.
Hij isoleerde het kamp, na de beschuldiging op Filotas.
Ga dan, Antígonas en Cleitus. Ga snel.
Na drie dagen kwamen Antígonas en Cleitus bij Parmenion.
Zijn soldaten aanvaardden de beschuldiging tegen Parmenion...
Het was normaal dat het hoofd van de familie...
Verantwoordelijk was voor zijn hele familie.
Ik herinner me ooit Pergolas te aanschouwen...
waarvan Alexander zoveel hield...
misschien zelfs meer dan het einde van de wereld vinden.
In de lente...
trok Alexander met 150.000 man
door de Hindu Kush vallei.
Naar het onbekende.
In zijn droom...
was dit de weg naar het einde van de wereld.
We waren nu een mobiel rijk dat zich duizenden kilometers uitstrekte.
Koks en architecten...
Dokters en genezers...
Bankiers, vrouwen, kinderen, geliefden...
Hoeren. En de slaven niet te vergeten.
Deze klasse werd behandeld als beesten en als vervangbaar beschouwd.
Geen enkel bezet gebied was meer dezelfde.
Alhoewel toegewijd aan Roxane gaf Alexander steeds minder aandacht.
Na twee jaar was er nog altijd geen opvolger.
Het schaadde Alexanders trots.
Er bestaat kans Prometeus tegen te komen. In één van die grotten.
Vlakbij een groot arendsnest.
En 's nachts eet zij de lever van de arme Prometeus.
Weet je nog wat Aristóteles zei over deze bergen? - Ja.
Op de top zie je in het westen Macedonië. De oceaan in het oosten.
Deze wereld is groter dan je kunt voorstellen. - Een wereld van reuzen.
De gidsen hebben alles verkend. Er is geen doorgang.
Behalve zuidwaarts. Richting India.
We moeten die muur oversteken in het oosten.
Dat zal ook gebeuren. Over een paar jaar.
Maar eerst moeten de mannen terug naar huis.
Waar is jouw thuis?
Ik denk meer en meer aan Alexandria.
Het is er tenminste warm.
Iedereen houdt van Alexandria.
Vrouwen zorgen dat mannen thuiskomen. Mij interesseert het niet.
Jij hebt Babylon. Waar je moeder wacht op een uitnodiging.
Ja, ik heb Babylon. Maar elke grens die ik oversteek...
Is weer een illusie minder.
Ik denk dat de dood de laatste zal zijn.
En toch probeer telkens harder om liefde te bereiken.
Waar is onze arend?
We moeten verder. Tot we een einde vinden.
Indië. Land waar de zon geboren werd...
En mogelijk nog rijker zijn dan Perzië.
Is nog nooit onderzocht of veroverd.
Alexander had moeite om een land te verenigen zonder centrum..
Koningen die onder elkaar samenzwoeren.
Stammen, aangevoerd door filosofen...
Om met duizenden te sterven voor hun vreemde goden.
Crateros vocht tegen harige mannetjes die in bomen leefden.
Totdat Hefestión ons overtuigde dat het beesten waren die ons nadeden.
Ze noemden deze stam: 'Apen'.
En toen kwam de regen.
Nog nooit hadden we zoveel water uit de hemel zien vallen.
Je weet wel beter. Doe dit je zoon niet aan.
Kom op, daar word je sterk van.
Mijn geliefde koning. Ik zal aan jouw zijde staan.
Breng de slangengenezers.
Wat gebeurt er? - In zijn nek.
Hou vol, wees dapper.
Onze zoektocht naar glorie zakte weg...
Omdat we beseften dat het er niet was.
De stemming werd grimmiger. Iedere opstandige Indiër werd afgeslacht.
En terwijl de regen naar beneden viel, dronken wij sterke wijn.
Terwijl we verder zuidoostelijk trokken...
Gaf Alexander vaak veroverde gebieden terug aan de verslagen koningen.
En maakte ze bondgenoten.
Maar dit zat zijn mannen niet lekker en ze begonnen af te vragen...
Of Alexander op deze manier Hércules wilde imiteren.
Geef hem een kus, vooruit.
Op de goden.
En op de God van mijn moeder, Dionisus.
Die volgens onze bondgenoten hier 6000 jaar geleden was.
Op een held.
Je verliest je geloof.
Deze Indiërs zijn een kwaadaardig volk. - Je begrijpt ze niet.
Ik probeer het.
Maar wat ik wel weet...
In Perzië ben je een grote koning...
Hier haten ze je.
Laat ons terugkeren naar Babylon.
Daar ben je sterk.
We praten hier straks over.
Ja, straks. Praten.
Deze nacht kom ik. - Ik zal wachten.
Goedenacht, mijn koning.
Uwe Majesteit?
Op de 30.000 mooie Perzische jongens...
Die getraind zijn om in dit prachtige leger te vechten.
En op Philip, leefde hij nog maar...
Zodat hij kon zien dat de Macedoniërs zijn veranderd in dit mooie leger.
Op Philip, de echte held.
Op Cleitus, en zijn aanstelling als gouverneur van Bactria.
Mooi gezegd, maar iedereen weet dat ik ben verbannen na 30 jaar dienst.
Je noemt gouverneur van deze provincie 'afschepen'?
Heeft Zijne Majesteit ooit een vriend een functie zo ver van huis gegeven?
Ik wist niet dat je heimwee had?
Het zij zo.
Ik rot liever weg in Macedonië, dan dit Aziatische praalvertoon.
Ik zal niet kruipen zoals die zieke vrienden van je.
Hefestión, Nearcus, Pericles.
Als gouverneur van een van de meest oostelijke provincies, besef je niet...
Dat het belangrijk is dat mijn Perzische onderdanen voor mij buigen?
Dat vraag ik toch niet aan de Grieken?
Je aanvaardt toch Griekse offers, als de zoon van Zeus?
Als ze het aanbieden. - Waarom weiger je het dan?
Wat voor vrijheid is het om voor jou te buigen?
Je knielt toch voor Hércules, ook al was hij sterveling?
Maar als zoon van Zeus... - Hoe kun jij...
...jezelf vergelijken met Hércules? - Waarom niet?
Ik heb meer bereikt. Net zo ver gereisd, wellicht verder.
Hércules deed het alleen. Heb je Azië alleen veroverd?
Wie heeft de invasie gepland? Je vader toch?
Of is zijn bloed niet goed genoeg meer?
Je beledigt me. En praat slecht over mijn familie.
Je vader zou nooit barbaren als vriend hebben.
En zeker niet samen vechten als gelijken.
Zijn wij niet goed genoeg meer?
Ik herinner me een tijd dat we als mannen praatten.
Niet dat gekniel, dat gekruip.
En nu kus je hen?
Je neemt een barbaarse vrouw, en maakt haar koningin?
Ga weg voordat je je leven ruïneert.
Heeft je grote trots geen angst meer voor de goden?
Dit leger is je bloed.
Je maakt geen deel meer uit van mijn plan.
Verdwijn. - Heb ik geen nut meer?
Ik heb je leven gered. En nu verban je me?
Laat hem niet gaan. Arresteer hem voor verraad.
Wie is met hem?
Ik vervloek, in naam van Zeus...
Iedereen die een samenzwering tegen me plant.
Je praat onzin. En die arme Parmenion?
Die ik van jou moest doden. Schaam je.
De grote dictator nep koning.
Je barbaarse moeder leeft in schande.
Laat me door. - Het mag niet.
Ik ben de koningin.
Ik wil hem zien
Ik heb al drie dagen gewacht
Hij zegt niemand Zelfs jij niet
Hij heeft me nodig
Nee
En hij heeft jou ook nodig
Hepistion, je maakt een vergissing
Het leger heeft je nodig.
Ik kan dit mezelf nooit vergeven.
Jij van iedereen, moet weten dat de allergrootsten geen spijt kennen.
Jij bent Alexander.
Je zelfmedelijden zal je vernietigen.
Ben ik zo arrogant geworden dat ik blind ben?
Soms is arrogantie de enige manier.
Dan had Cleitus gelijk. Ik ben een tiran geworden.
Onsterfelijk. En ze weten het.
En ze vergeven je omdat jij ze beter maakt.
Ik heb gefaald.
Philip, koning van Macedonië en leider der Grieken.
Een leven lang heb ik gewacht op respect van de Grieken.
Vandaag is die dag.
Men zegt nu al:
'Philip is een grote generaal, maar Alexander is gewoon groots.'
Maar als je me nog een keer beledigt, vermoord ik je.
Ik heb je gemist.
Straks rijden we ook zo in Perzië. - Ja, vader.
Ik zou het voor geen goud willen missen. - Wat je al reeds hebt.
Philip maakt zichzelf belachelijk. Hij drinkt teveel.
Hij heeft zijn verstand verloren.
Uwe Majesteit.
Ik hoop dat de prins net zo geniet als onze regent hier.
Hij is heel moe.
Frizenius, breng de rest van de garde.
Geen wacht, Majesteit? Met al die Grieken hier?
Deze man kun je altijd vertrouwen.
Behandel hem goed en hij zal er altijd voor je zijn.
Mijn volk beschermt me vandaag.
Ik laat de Grieken zien dat ik normaal kan rondlopen.
Dan zullen ze me geen tiran meer vinden.
Zorg dat de wijn rijkelijk vloeit. Ik wil dat ze me mogen.
Wat doe je? Ik ga alleen naar binnen.
Ga naar de hoofdtribune.
Vader, het is beter als ik meega.
Wil je dat de mensen zien wie mijn opvolger is?
Is dat wat zij wil?
Kijk niet zo geslagen. Wees een man.
Wees blij dat je er vandaag bij bent. Na je publieke statement.
Bij alle goden. Gehoorzaam me deze ene keer.
Heb moed, vader.
Vervolg je weg met glorie bij elke stap.
En ze zullen je herinneren.
En dan nu onze geliefde koning Philip.
Laat de olympische spelen ter ere van hem beginnen.
Frizenius, ik zei je toch...
De koning leeft.
Alexander, zoon van Philip. Mogen de goden de koning zegenen.
Een koning.
Moge de goden Alexander zegenen.
Hoe kon je me zo beledigen in het openbaar?
Omdat het zo moest zijn.
Zo wil ik geen koning worden. - Niemand neemt het je kwalijk.
Oh, jawel. Achter mijn rug om.
Roddelen doet geen kwaad. - Maar schande wel.
Wie heeft em vermoord? Vertel op.
Spreek of ik beschuldig jou van de moord.
Frizenius... - Hij had hulp.
Heb jij hem geholpen?
Nee. Waarom zou ik?
Maar vele anderen wel. Grieken, Perzen...
Je bent gek. Je weet niet wat je hebt losgemaakt.
Wie overdrijft er nu?
Diep in je hart wilde je het. - Nee, ik hield van hem.
Hij was je vader niet.
Je bent geen bloed schuldig aan die man.
Je loog keer op keer.
Je bent als een heks die me in de war brengt.
Je bent alles wat hij niet was.
Hij was grof. Jij hebt gevoel.
Hij was generaal. En jij een koning.
Hij kon niet eens zichzelf regeren, maar jij...
Zult de wereld regeren.
Je bent vervloekt als je zo spreekt.
Zoveel trots, maar niet rouwig om je man.
Rouwen om hem?
Wat weet jij nou van Philip?
Nee, Alexander. Zeus is je vader.
Gedraag je ook zo. - Ik wil je vermoorden.
Je hebt me al in mijn wieg vermoord. Ik was geboren uit haat.
Je haat iedereen die sterker dan je is.
Ik gaf heel mijn hart.
En bij Zeus en Dionisus. Je bent een parel geworden.
Verdoemd zij je heksenziel.
Jouw ziel is de mijne, Alexander.
Je nam alles weg waar ik van hield.
Gedraag je niet als een kind. Je bent een koning.
Parmenion is met ons deze keer. Executeer Atlas...
Neem zijn land in beslag en verban zijn familie.
Jij kent geen liefde. Lach maar, monster.
Jij hartenbreekster.
Hoe hou je het uit? Heb je niets van Philip geleerd?
Nee. Van jou, moeder.
Van de beste.
Wat heb ik gedaan dat je me zo haat?
Op een dag zul je het begrijpen...
Dat alleen jij in mijn hart bent.
Ik weet wat je nodig hebt.
Het is tijd. De goden begunstigen jou.
Rijkdom, macht, verovering. Alles wat je begeert.
De wereld is van jou. Verover ze.
Hij zag zijn moeder nooit meer terug.